Camera Obscura – Zware Metalen

Zware Metalen

(website)

Ordo Draconis “Camera Obscura part 1 & 2”

Voor mij ligt wat mij betreft de verrassing van het jaar. Ik herinner mij Ordo Draconis van hun vorige releases (The Wing and the Burden – 2001, In Speculis Noctis – 1999) vooral als black metal band, maar men weet mij met dit tweeluik totaal te verrassen. Jawel, Ordo Draconis komt met maar liefst twee CD’s aanzetten. Camera Obscura pt I: The Star Chamber Reviews en Camera Obscura pt II: A View With a Room. Ik heb nog in dubio gestaan om deze twee schijfjes apart van elkaar te reviewen. Dit omdat pt I een conceptplaat is, en pt II daar los van staat. Maar omdat ik denk dat beide platen voor altijd onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden, dus ben ik tot de conclusie gekomen dat één review voldoende is voor deze twee pareltjes.

Eerst een stukje geschiedenis. Na oprichting van Ordo Draconis heeft men een demo opgenomen (When the Cycle Ends) en eerdergenoemde MCD en full length CD. In 2002 zijn zanger Moloch en Drummer Arco opgestapt. Toen werdt het verdacht stil rond Ordo Draconis. Velen, waaronder ikzelf, dachten dat Ordo Draconis het bijltje erbij neer hadden gegooid.

Maar integendeel. Ordo Draconis is dus bepaald niet op het gat gaan zitten, maar is dus keihard aan het werk gegaan voor dit prestigieuze project. Want mensen, dit is niet niks waar Ordo Draconis mee aan komt zetten. Enorm innovatieve post black metal met een continue geflirt met stijlvreemde invloeden zoals jazz en klassieke muziek. Dat het Camera Obscura tweeluik zeker geen haastklus is geweest, bewijst het tijdsbestek waarin Ordo Draconis deze geniale werkstukjes heeft opgenomen. Al in de loop van 2003 is de muziek opgenomen. Vervolgens heeft het meer dan een jaar geduurd voor alle zangpartijen op tape stonden. Er is van maar liefst 5 studio’s gebruik gemaakt om dit alles te realiseren, maar de belangrijkste studio is ongetwijfeld de Tidalwave Studio (Falkenbach, Secrets of the Moon) geweest. Hoewel Ordo Draconis tegenwoordig gebruik maakt van de diensten van drummer Marco de Groot, is het Camera Obscura tweeluik ingespeeld door Moritz Neuner (Atrocity, ex – Abigor), die een perfect staaltje drumwerk heeft afgeleverd.

Terug naar de muziek dan maar. Zoals gezegd is Camera Obscura pt I een conceptplaat. De teksten zijn gebaseerd op het toneelstuk Lucifer van Joost van den Vondel. In het nummer Mock Trial komt zelfs een stuk Nederlandstalige tekst uit datzelfde toneelstuk opdraven. Dat nummer heeft overigens nog meer verrassingen in zich. Er komt een sample van het Possessed nummer Fallen Angel in voorbij, welke perfect is toegepast. Het woord theatraal is nog niet gevallen. Dat wordt hoog tijd. Want dit is een gigantische theatrale orgie. Ordo Draconis weet qua sfeer met Camera Obscura de sfeer van La Masquerade Infernale van Arcturus verdomd dicht te benaderen. Ik weet dat dit een gewaagde uitspraak is, maar het is echt zo. Alle registers worden opengetrokken om zoveel mogelijk sfeer aan de muziek toe te voegen. Naast zanger Tyrann (jawel, die van Vindsvall inderdaad..), die de band na het vertrek van Moloch kwam versterken, komt er een heel koor opdraven en kunnen we tevens genieten van theatrale dameszang. Voor de vertolkingen van de verschillende persoonlijkheden doen verscheidene zangers en zangeressen mee. De eerste luisterbeurten is het verschrikkelijk wennen en moet je de muziek als het ware leren luisteren. Er komt zo verschrikkelijk veel op je af dat het onmogelijk is om alles bij de eerste luisterbeurten in je op te nemen. Dit geldt overigens vooral voor Camera Obscura pt I. Het begint al met het weirde, jazzy intro [Espionage], welke je meteen duidelijk maakt dat het Camera Obscura tweeluik absoluut geen gemakkelijke kost is, maar brokken kwalitatieve hoogstaande muziek waarin je steeds weer nieuwe dingen ontdekt. Vreemde gitaarmelodieën, aparte keyboardpassages, steeds weer ontdek je verrassingen, welke ervoor zorgen dat je steeds weer opnieuw met veel plezier één van de twee CD’s op kan zetten. Camera Obscura pt II is wat rechtlijniger en laat wat meer de black metal roots van Ordo Draconis horen.

Ja mensen, ook in Nederland wordt heel erg goede muziek gemaakt. Ordo Draconis bewijst dat met deze twee CD’s nog maar eens. Voor avontuurlijke muziekliefhebbers zijn dit twee platen die men in huis MOET hebben. Deze prachtige mix van Arcturus, Limbonic Art en ook Kovenant (ten tijde van Nexus Polaris) met stijlvreemde invloeden is er ééntje om de vingers bij af te likken. Bij mijn weten heb ik nog niet eerder het woord geniaal in een review gebruikt. Bij deze dan : Geniaal!!